อากาศรอบตัวเราตอนที่ 2

ห้องปรับอากาศ หรือ ห้องอมเชื้อโรค ด้วยความที่เมืองไทยเป็นเมืองร้อนอบอ้าว ประกอบกับมลภาวะทางอากาศที่นับวันก็ยิ่งสูงขึ้นจึงทำให้ผู้คนต้องการใช้ชีวิตประจำวันทั้งที่ทำงานและที่บ้าน โดยที่มีเครื่องปรับอากาศคอยอำนวยความเย็นสบายตลอดเวลา คนกลุ่มใหญ่มีความคิดว่า การอยู่ในห้องปรับอากาศเกือบทั้งวันช่วยลดการสัมผัสภาวะทางอากาศภายนอกอาคารได้ระดับหนึ่งโดยที่ไม่รู้เลยว่า

อากาศในห้องปรับอากาศนั้นเป็น ความเสี่ยต่อสุขภาพ อีกประการหนึ่งที่น่ากลัวกว่าอากาศภายนอกอาคารเสียอีกเพราะความเย็นจากเครื่องปรับอากาศ นำพาเชื้อโรคจากช่องระบายความเย็น และแผ่นกรองอากาศออกมาปนเปื้อนอากาศภายในห้อง อีกทั้งอากาศภายในห้องก็ถูกถ่ายเทสูภายนอกเพียงเล็กน้อยเท่านั้นผู้ที่อาศัยอยู่ภายในจึงต้องสูดเชื้อโรคเข้าสู่ร่างกายตลอดเวลาโดยไม่รู้ตัว เชื้อโรคดังกล่าวนี้หมายถึง เชื้อแบคทีเรีย เชื้อไวรัส และเชื้อรา ส่งผลให้เกิดโรคภูมิแพ้ ผื่นผิวหนังอักเสบ หืดหอบ วัณโรค สีเจียนแนร์ และโรคระบบทางเดินหายในอื่นๆ ซึ่งเราสามารถสังเกตเชื้อโรคเหล่านี้ได้จากการเปิดเครื่องปรับอากาศหลังจากหยุดการใช้เป็นเวลานานๆ ถ้ามีกลิ่นอับชื้นออกมาพร้อมความเย็น ให้ตระหนักได้ทันทีว่าคุณสูดเอาเชื้อโรคจำนวนมากเข้าสู่ร่างกายเรียบร้อยแล้ว และเชื้อโรคเหล่านี้ก็จะถูกปล่อยออกมาตลอดเวลาที่เปิดเครื่องปรับอากาศ แม้ว่ากลิ่นอับชื้นจะหายไปแล้วก็ตาม ดังนั้นห้องปรับอากาศหรือภาษาทั่วไป ห้องแอร์ จึงไม่ต่างจาก ห้องอมเชื้อโรค ดีๆนี่เอง  ลีเจียนเนร์ เป็นโรคติดเชื้อแบคทีเรียเฉียบพลัน (เชื้อลีเจียนแนลลา นิวโมฟิลลา) หากภาวะปอดบวม อาการจะรุนแรงจนถึงตายได้

ภัยร้ายในอาคาร หลายคนเข้าใจว่าปัจจัยที่ก่อให้เกิด โรคทางเดินหายใจจากสภาวะแวดล้อมนอกบ้านหรืออาคาร แต่ความจริงแล้วอากาศในอาคารมีระดับมลพิษสูงกว่าภายนอกเสียอีก มลพิษในอาคารที่ก่อให้เกิดโรคทางเดิน หายใจ ได้แก่ เชื่อราจากผนัง , มูลไรฝุ่น , เชื้อไข้หวัด , เชื้อโรคจากท่อแอร์ , ควันธูป , ฝุ่นผง , ขนสัตว์ , สารเคมีจากสีทาบ้าน เป็นต้น เราต้องเผชิญมากกว่ามลพิษนอกอาคารเสียอีก นั้นเพราะเวลาในแต่ละวันของเรา ถูกใช้ไปกับกิจกรรมในอาคารเกือบทั้งสิ้น เช่น การทำงาน , พักผ่อน , ทานอาหาร , นอนหลับ ฯลฯ
ในบทความต่อไปจะแนะนำวิธีการทำให้อากาศรอบตัวเราปลอดภัยขึ้นด้วยเครื่องฟอกอากาศ